Nie są to metody alternatywne, pomiędzy którymi można dowolnie wybierać, ale sposoby pomocy, które mają właściwe sobie wskazania. W wypadku wyraźnego nasilenia objawów depresji, szczególnie przy występowaniu objawów somatycznych (melancholicznych) depresji, nie ma wyboru: szybko powinno zostać wdrożone leczenie farmakologiczne. W większości wypadków zapewnia ono skuteczną i szybką pomoc. Jedynie w wypadku bardzo lekkich stanów depresyjnych leczenie farmakologiczne może zostać odroczone.

Psychoterapia bywa natomiast sposobem pomocy dla osób z depresją, które mają konkretne problemy z życiowym funkcjonowaniem i osobistym rozwojem spowodowane nie tylko przeciwnościami życia, ale własnymi cechami, typem osobowości, sposobem myślenia i reagowania.

Badania wykazały, że łączenie farmakoterapii przeciwdepresyjnej z psychoterapią przynajmniej u części chorych zapewnia lepsze odległe wyniki leczenia. Właściwe i odpowiedzialne łączenie tych dwóch sposobów postępowania powinno być standardem współczesnej pomocy osobom z problemami depresyjnymi i lękowymi.

Można powiedzieć, że każda osoba z depresją, jeśli nie powinna skorzystać z pomocy psychologicznej i psychoterapii, to przynajmniej powinna poważnie rozważyć taką potrzebę.

Jest jednak faktem, że wskazania do psychoterapii nie zachodzą u każdej osoby z depresją. Istnieją stany depresyjne, które nie pozostają w związku przyczynowym z problemami psychologicznymi danej osoby. Dlatego z zachorowaniem na depresję nie wiążą się automatycznie wskazania do psychoterapii. Sugerowanie psychoterapii każdej osobie z depresją, bez indywidualnego rozeznania jej ewentualnych problemów psychologicznych, jest błędem.  

(SP)

Zobacz także:

• ABC-psychoterapii
  
  

Data publikacji: 14.09.2005